Początek i statusHistoria Konstancina jako uzdrowiska sięga 1897 roku. Wtedy to hrabia Witold Skórzewski oraz hrabia Władysław Mielżyński podjęli się budowy podwarszawskiego letniska. Przeznaczone było one dla warszawskiej elity kupców, fabrykantów, finansistów.
Równolegle rozwijało się letnisko Skolimów. Hugon Seydel (konsul honorowy Królestwa Serbii) założył tu park na swoim prywatnym terenie oraz wybudował zakład przyrodoleczniczy Hugonówka, przystań kajakową i kąpielisko.W roku 1965 odkryto złoża leczniczej solanki, a pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku oddano do użytku tężnię solankową.
Obecnie obowiązujący status uzdrowiska prawnie nadany w 1967 roku.
PołożenieMiasto powstało w 1969 roku w wyniku administracyjnego połączenia miast Skolimów-Konstancin i Jeziorna oraz kilku okolicznych wsi. Integralnymi częściami miasta są m.in. Chylice, Królewska Góra i Klarysew.
Uzdrowisko położone jest na styku Równiny Warszawskiej i Doliny Środkowej Wisły, nad rzeką Jeziorką oraz jej dopływami: Małą i Wierzbną. Otoczone jest od południa i wschodu lasami Chojnowsko-Słomczyńskimi, a od północy Lasem Kabackim.
Klimat Naturalne surowce lecznicze KIerunki leczniczeW kurorcie prowadzone jest leczenie uzdrowiskowe w następujących kierunkach leczniczych:
Urządzenia lecznictwa Okoliczne formy ochrony przyrody
