Polskie aquaparki, baseny rekreacyjne, pływalnie z atrakcjami...

Solankę jodowo-bromową odkryto tu w roku 1856 podczas poszukiwań soli. Wkrótce z wielkim rozmachem zbudowano pierwsze obiekty: łazienki, dom zdrojowy, pijalnię oraz pensjonat. Założycielami uzdrowiska byli: pszczyński lekarz, chirurg i położnik A. Bäbel, budowniczy W. Czech i dwaj kupcy H. Schiller i J. Lustig. W maju 1862 roku rozpoczął się pierwszy sezon kuracyjny.

Obecnie obowiązujący status uzdrowiska prawnie nadany w 1967 roku.

1. Mineralna woda swoista, 7,5% chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista z odwiertów: „Goczałkowice Nowy-1” (GN-1) i „Goczałkowice-21” (G-21).
2. Mineralna woda swoista, 6,3% chlorkowo-sodowa (solanka) jodkowa, żelazista z odwiertu „Goczałkowice Nowy-2” (GN-2).
3. Torf leczniczy (borowina) typu niskiego ze złoża „Rudołtowice”.

W kurorcie prowadzone jest leczenie uzdrowiskowe w następujących kierunkach leczniczych:

• choroby ortopedyczno-urazowe
• choroby układu nerwowego
• choroby reumatologiczne
• osteoporoza

1. Basen leczniczo – rehabilitacyjny zlokalizowany w Zakładzie Przyrodoleczniczym, pawilon I (wymiary: 16 x 9,5 m, głębokość 1,0-1,7 m, napełniany rozcieńczoną solanką).
2. Basen rehabilitacyjny zlokalizowany w Szpitalu Uzdrowiskowym „Stokrotka” (wymiary: 10,6 x 3,7 m, głębokość 0,8–1,1 m).
3. Basen „Goczuś” zlokalizowany przy ulicy Powstańców Śląskich 3 (basen sportowy, basen treningowy, brodzik, jacuzzi, sauna, zjeżdżalnia).
4. Park Zdrojowy.

1. Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000 „Dolina Górnej Wisły".
2. Specjalny Obszar Ochrony „Zbiornik Goczałkowicki - ujście Wisły i Bajerki”.

Po odkryciu rud żelaza w 1772 roku uruchomiono w Ustroniu hutę co miało późniejszy wpływ na rozwój uzdrowiska. Hutnicy zauważyli, że kąpiele w wodzie ogrzanej płynnym żużlem łagodzą dolegliwości reumatyczne. Na polecenie arcyksięcia Alberta w 1804 roku wybudowano specjalną łaźnię, a skuteczność gorących wód została potwierdzona badaniami lekarskimi.

W XIX wieku odkryto w okolicach Ustronia pokłady borowiny i źródło wód żelazistych. W roku 1901 powstał Zakład Kąpieli Borowinowych, w którym zaczęto przeprowadzać zabiegi lecznicze.

Obecnie obowiązujący status uzdrowiska prawnie nadany w 1967 roku.

1. Ujęcie nr U-3 - woda mineralna, swoista 10,05% chlorkowo-sodowo-wapniowa (solanka), jodkowa, żelazistej, termalna.
2. Ujęcie nr U-3A - woda mineralna, swoista 12,96% chlorkowo-sodowo-wapniowa (solanka), fluorkowa, jodkowa, żelazistej, termalna.

W kurorcie prowadzone jest leczenie uzdrowiskowe w następujących kierunkach leczniczych:

• choroby ortopedyczno-urazowe
• choroby układu nerwowego
• choroby reumatologiczne
• choroby kardiologiczne i nadciśnienie
• choroby naczyń obwodowych
• choroby górnych dróg oddechowych
• choroby dolnych dróg oddechowych
• cukrzyca
• otyłość
• osteoporoza

1. Park Zdrojowy ze ścieżkami spacerowymi i dydaktycznymi, inhalacyjną fontanną solankową i urządzeniami do ćwiczeń - ul. Sanatoryjna, nieopodal Uzdrowiskowego Zakładu Przyrodoleczniczego.
2. Pijalnia Wód ze źródła "Zygmunt" - architekturą nawiązuje do charakterystycznych ustrońskich piramid, ul. Sanatoryjna 9, w Parku Zdrojowym.
3. Baseny solankowe - Uzdrowiskowy Zakład Przyrodoleczniczy, ul. Sanatoryjna 7.
4. Basen rehabilitacyjny - Śląski Szpital Reumatologiczno-Rehabilitacyjny, ul. Szpitalna 11.

1. Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego.
2. "Czantoria" - rezerwat leśny.
3. Obszary Natura 2000:
• "Beskid Śląski" - obszar ochrony ptaków, ważna ostoja dla głuszca, sóweczki, puchacza, puszczyka uralskiego, muchołówki białoszyjej, bociana czarnego, dzięcioła trójpalczastego i zielonosiwego,
• "Beskid Śląski" - obszar ochrony siedlisk, jednymi z najcenniejszych są zachowane fragmenty lasu jodłowo-bukowo-świerkowego o charakterze naturalnym, usytuowane na północno-zachodnich stokach Baraniej Góry.