Sebastian Kneipp (1821-1897) pochodził z ubogiej bawarskiej rodziny. Jego ojciec był tkaczem i takiegoż fachu wyuczył swojego syna. Dla Sebastiana było to jednaj zbyt mało. Gdy miał 21 lat wyruszył z rodzinnego Stephansriedu w świat szukać możliwości zdobycia wykształcenia. Nie miał pieniędzy więc zadanie nie było łatwe ale dopiął swego. Rozpoczął studia teologiczne na uniwersytecie w Monachium. W trakcie studiów zachorował na gruźlicę, która wówczas była chorobą nieuleczalną. Nie mógł pogodzić się z wyrokiem i zaczął szukać metod ratowania życia. W bibliotece uniwersyteckiej znalazł książkę dra Ertla z 1831 roku opartą o wydaną 93 lata wcześniej pozycję Johanna Siegemunda Hahna traktującą o leczeniu wodą.
Podczas zimy (1849-50) Kneipp zainspirowany książką stosował regularne kąpiele w lodowatym Dunaju. Na wiosnę był zdrowszy niż kiedykolwiek. W 1852 roku ukończył studia i otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie został kapelanem sióstr dominikanek, a później proboszczem w bawarskim Wörishofen.
Kneipp rozpoczął eksperymenty z wodnymi kuracjami zmieniając temperaturę wody, czas i formę zabiegów. Testy doprowadziły w końcu do opracowania naturalnych metod leczenia wielu schorzeń. Ksiądz spisał je wydając w 1886 roku książkę pt. „Moje leczenie wodą” (niem. „Meine Wasserkur”). Książka została przetłumaczona na wiele języków świata, w tym na polski. Do Bawarii, do przyklasztornych łazienek i pralni dominikanek, które początkowo służyły za miejsce wykonywania zabiegów, zaczęli przybywać chorzy z wielu krajów świata.
Knaipp zdrowym zalecał hartowanie ciała przez chodzenie boso po mokrej trawie, po mokrych kamieniach, po świeżym śniegu, w zimnej wodzie. Chorym zaś aplikował m.in. kąpiele, polewanie kolan, okłady, omywania i picie wody.
Oto jeden z przepisów na leczenie kataru z książki „Moje leczenie wodą” w przekładzie A. J. Łukaszewicza z 1903 r.:
„Kto chce się pozbyć kataru prędko i łatwo, niechaj się położy do łóżka, i niech omywa co godzinę piersi i brzuch, plecy zaś niechaj mu omyje silnie ktoś drugi. 3 – 4 takich omywań przez noc 1 uleczą z kataru świeżo nabytego.”
Trzeba tu zaznaczyć, że omywanie ma być dokonywane zimną wodą i nie dłużej jak dwie minuty. Określenie „silnie” oznacza szybko. Nie należy zabiegu wykonywać przy dreszczach, nie należy też nacierać ani osuszać. Każdy zabieg wykonywany miał być z umiarem, delikatnie i równomiernie.
Kneip uważany jest za jednego z twórców idei medycyny naturalnej i naturalnego stylu życia. Łączył hydroterapię, higienę i pielęgnację ciała, ziołolecznictwo, ćwiczenia fizyczne i zdrową dietę. Wierzył, że zdrowy umysł to podstawa zdrowego ciała.
Dzisiaj na bazie jego przesłanek działa w samych Niemczech kilkadziesiąt ośrodków SPA, w tym oczywiście w obecnym Bad Wörishofen. Chleb pszenno-jęczmienny jego receptury wypiekany jest do dzisiaj, głównie w Norwegii. Kawa z prażonego słodu jęczmiennego jego pomysłu jest nadal produkowana. Koncepcja wielu parafarmaceutyków, środków kąpielowych, kosmetycznych i higienicznych przetrwała do dzisiaj i jest rozwijana. W 1891 roku Sebastian Kneipp powierzył bowiem swe receptury aptekarzowi Leonhardowi Oberhäußerowi co zaowocowało powstaniem działającej do dzisiaj firmy. Produkty Kneipp-Werke dostępne są w wielu krajach świata w tym w Polsce. Są naturalne, nie zawierają żadnych sztucznych dodatków.
| Data publikacji: 21. | 02. | 2009 |
