Występują w formie rynny, rury i ślizgawki jedno lub wielotorowej. W typowej zjeżdżalni o średnicy 1 metra w ciągu minuty przepływa do 2000 litrów wody. Większość zjeżdżalni ma średnie nachylenie do 13% co umożliwia osiągnięcie prędkości do 25 km/h. Dla lubiących mocne wrażenia budowane są zjeżdżalnie o większym nachyleniu, te ekstremalne są niemal pionowe. Ponadto stosowane są rozwiązania, w których ślizg następuje na pontonie.
Ważnym elementem zjeżdżalni ze względów bezpieczeństwa jest jej zakończenie. Najczęściej stosowanym zakończeniem jest "cięcie"; zjeżdżalnia nagle kończy się, a człowiek wpada do specjalnego basenu lub wydzielonej części basenu. Bezpieczniejszą i bardziej komfortową formą zakończenia jest wyposażenie zjeżdżalni w odcinek hamujący, który jest przedłużeniem zjeżdżalni, tzw. basen hamowny.
Zjeżdżalnie spotykane w Polsce
Anakonda - zjeżdżalnia spiralna rynnowa lub rurowa o różnych prędkościach i długościach, najczęściej spotykana.
Rodzinna - jest to ślizgawka jedno- lub kilkutorowa o szerokich torach umożliwiająca jednoczesny zjazd kilku osób oraz korzystanie z różnych akcesoriów: pontonów, dywaników.
Czarna dziura, multimedialna, audiowizualna (ang. black hole) - zjeżdżalnia z zaaranżowanymi na trasie zjazdu atrakcjami w postaci:
- efektów świetlnych (światłowody, flesz, stroboskop),
- efektów dźwiękowych (krzyki, odgłosy wodospadu, zwierząt),
- kurtyn wodnych z wyświetlanymi obrazami np. paszczy lwa, ściany z cegieł,
- innych efektów np. deszczu, dymu.
Wielotorowa (ang. multislide) - zjeżdżalnia z kilkoma równoległymi torami, na każdym z torów może znajdować się jedna osoba, idealna do wyścigów.
Turbo, kamikadze - tak określane są różnego typu bardzo szybkie zjeżdżalnie rurowe lub rynnowe o spadku min. 20%.
Lejek, UFO, cebula, betoniarka - ślizg na takiej zjeżdżalni składa się z trzech etapów: szybkiego zjazdu rurą lub rynną do lejka, wirowania w nim i spadku do głębokiego basenu.
Słonik - najbardziej popularny rodzaj zjeżdżalni dla dzieci.
